INWESTOWANIE

Pasywna przewaga w świecie aktywnego szumu – Larry Swedroe

Czy inwestowanie można podzielić na aktywne i pasywne? Larry Swedroe uważa, że nie jest to dobre rozróżnienie. Uważa on, że prawdziwy podział w świecie inwestowania przebiega między wysoce kosztownym i emocjonalnym tradycyjnym tradingiem a inwestowaniem systematycznym, opartym na transparentnych regułach. Serdecznie zapraszam na rozmowę z Larrym Swedroe, legendarnym amerykańskim inwestorem i analitykiem, która na konferencji Pasywna Rewolucja została oceniona na 4,8 w skali 1-5.

Spis treści

  • 01:05 – Powitanie
  • 02:19 – Inwestowanie pasywne vs aktywne
  • 12:01 – Aktywne inwestowanie w fundusze pasywne
  • 20:44 – ETF-y aktywnie zarządzane
  • 26:30 – Jak zbudować pasywny portfel w 2026?
  • 35:36 – Jak dopasować portfel do siebie?
  • 42:53 – Książka “Enrich your future” (Wygraj, nie grając)

Wersja wideo

TL;DR (skrót)

  • Relikwia podziału „aktywny vs. pasywny”: Klasyczny podział na fundusze aktywne i czysto indeksowe jest mylący. Kluczowe rozróżnienie to inwestowanie aktywne (selekcja spółek i próby wyczucia rynku – market timing) oraz inwestowanie systematyczne (przejrzyste, powtarzalne i oparte na regułach).
  • Wady czystej replikacji indeksowej: Tradycyjne indeksy (np. Russell 2000, S&P 500) mają ułomności: sztywny harmonogram rebalansowania wystawia je na wyprzedzanie przez inwestorów HFT (front-running – co kosztuje inwestorów 40–50 punktów bazowych rocznie), zmusza do kupowania spółek o ujemnym impecie (negative momentum) lub spółek spekulacyjnych („losów na loterię” – małe spółki z wysokim P/E i niską rentownością).
  • Zalety inteligentnej konstrukcji (filtrów naukowych): Dostawcy tacy jak Dimensional, Avantis czy AQR stosują podejście systematyczne z wykorzystaniem badań akademickich: wprowadzają przedziały przetrzymania (hold ranges), filtrują spadek cen za pomocą momentum oraz odrzucają spółki o najgorszych historycznie profilach zysku.
  • Słabość strategii Dual Momentum: Choć strategie oparte na impecie czasowym i względnym (np. Dual Momentum Gary’ego Antonacciego) miały świetne wyniki historyczne do 2010 roku, to na przestrzeni ostatnich 16 lat ustępowały rynkowi o blisko 5 p.p. rocznie.
  • Hiperdywersyfikacja zamiast tradycyjnego 60/40: Sam Larry Swedroe ogranicza akcje do ok. 33% portfela, przeznaczając ponad 60% na nieskorelowane ze sobą i z cyklem gospodarczym klasy aktywów alternatywnych: reasekurację (reinsurance), prywatny długu o zmiennym oprocentowaniu (private credit), infrastrukturę oraz rynkowe strategie long-short.
  • Pułapka dopasowywania portfela do „osobowości”: Budowanie strategii pod własną osobowość i przeczucia prowadzi do błędów behawioralnych (przecenianie swoich umiejętności, uleganie recency bias). Należy wybrać obiektywną strategię opartą na dowodach naukowych i trzymać się jej bezwzględnie przez dziesięciolecia.
  • Krytyczne spojrzenie na kryptowaluty i złoto:
    • Kryptowaluty: Brak logiki ekonomicznej dla posiadania aktywa o potencjalnie nieskończonej podaży tysięcy cyfrowych monet.
    • Złoto: W horyzoncie tysięcy lat realna stopa zwrotu ze złota wynosi blisko 0. Może chronić w krótkich zrywach geopolitycznych/inflacyjnych, ale na 20–30 lat istnieją znacznie lepsze aktywa chroniące przed inflacją i generujące premię za ryzyko.

 

Wersje tekstowa (długa)

Aktywne vs. Systematyczne – nowy język finansów

Większość inwestorów dzieli rynek na fundusze zarządzane aktywnie oraz pasywne fundusze indeksowe. Laureat Nagrody Nobla Eugene Fama zdefiniował inwestowanie aktywne jako ręczny wybór pojedynczych spółek (stock picking) oraz próby przewidywania dołków i szczytów rynkowych (market timing). Całą resztę należy traktować jako inwestowanie systematyczne.

Naiwne utożsamianie inwestowania systematycznego wyłącznie z czystą replikacją znanych indeksów (jak S&P 500 czy Russell 2000) jest błędem. Czyste indeksy posiadają istotne wady konstrukcyjne:

  1. Padają ofiarą inwestorów wysokiej częstotliwości (HFT): Znany z góry kalendarz przebudowy indeksu sprawia, że algorytmy wyprzedzają transakcje funduszu (front-running), co ukrycie obniża stopę zwrotu inwestorów o 0,40–0,50% rocznie.
  2. Kupują spółki o charakterze „losów na loterię”: Sztywne kryteria indeksów zmuszają do trzymania małych spółek wzrostowych o wysokich wycenach P/E, ogromnych nakładach i znikomej rentowności, które historycznie generują stopy zwrotu o 5 p.p. niższe od rynku.
  3. Ignorują pęd rynkowy (momentum): Sztywny indeks natychmiast sprzedaje spółkę po przekroczeniu progu kapitalizacji lub kupuje spółkę wartościową ze spadającym kursem.

Firmy oparte na dowodach naukowych (takie jak Dimensional, Avantis, AQR czy Bridgeway) tworzą portfele systematyczne, które eliminują te wady: stosują elastyczne przedziały przetrzymania, wykluczają spółki o najgorszej jakości oraz wstrzymują zakupy lub sprzedaż do czasu wygaśnięcia silnych trendów cenowych.

Problemy z Dual Momentum i próbowaniem wyczucia rynku

Reagowanie na spadki giełdowe i chęć „robienia czegokolwiek” w trakcie bessy wynika z emocji. Gdy inwestor kieruje się głosem żołądka, a nie chłodną analizą, niemal zawsze podejmuje błędne decyzje.

Popularna koncepcja Dual Momentum (połączenie trendu bezwzględnego z siłą względną), choć wyglądała spektakularnie w badaniach historycznych do 2010 roku, na przestrzeni ostatnich 16 lat przynosiła wyniki średnio o 5 punktów procentowych rocznie gorsze od zwykłego rynku. Zamiast próbować przeskakiwać między akcjami a gotówką pod wpływem wskaźników trendu, znacznie lepsze efekty przynosi właściwa architektura i dywersyfikacja portfela.

Hiperdywersyfikacja: Portfel Larry’ego Swedroe

Klasyczny portfel składający się w 60% z akcji i w 40% z obligacji nadal wystawia inwestora na silne ryzyko cyklu gospodarczego. Larry Swedroe promuje koncepcję hiperdywersyfikacji, w której portfel zawiera aktywa całkowicie nieskorelowane ze sobą:

  • Akcje (ok. 33%): Skoncentrowane niemal wyłącznie w małych spółkach wartościowych (small cap value) z odchyleniem w stronę wysokiej rentowności i jakości.
  • Aktywa alternatywne (ponad 60%):
    • Reasekuracja (reinsurance): Ryzyko katastrof naturalnych jest całkowicie niezależne od koniunktury giełdowej i stóp procentowych.
    • Prywatny dług (private credit): Kredyty dla firm o zmiennym oprocentowaniu (floating rate), odporne na wzrost stóp procentowych.
    • Strategie rynkowe Long-Short: Wykorzystanie czynników akademickich bez ekspozycji na ogólny kierunek rynku.
    • Infrastruktura.
  • Płynna poduszka bezpieczeństwa: Krótkoterminowe, bezpieczne obligacje skarbowe.

Tak skonstruowany portfel zachowuje wysoką oczekiwaną stopę zwrotu przy drastycznym ograniczeniu zmienności i braku podatności na tradycyjne krachy giełdowe.

Geografia, czynniki i przewartościowania

W kwestii alokacji geograficznej wyjściowym punktem odniesienia powinien być udział w globalnej kapitalizacji rynkowej (ok. 60% USA, 40% reszta świata). Odstępstwa od tej reguły powinny mieć charakter wysoce powściągliwy (“grzeszenie w małym stopniu” wg Cliffa Asnessa) i występować wyłącznie w sytuacjach skrajnych odchyleń wycenowych (np. przy historycznie wysokich wskaźnikach CAPE/P-E dla rynku amerykańskiego w porównaniu z rynkami zagranicznymi).

Co więcej, inwestorzy powinni dywersyfikować swój portfel nie tylko geograficznie, ale przede wszystkim czynnikowo (faktorowo) – dodając ekspozycję na czynniki Value, Size, Momentum, Profitability oraz Quality, co zmniejsza zależność całego majątku od jednego czynnika, jakim jest sam rynkowy Beta.

Żelazna dyscyplina i odrzucenie rynkowych mitów

Larry Swedroe stanowczo odradza budowanie strategii „pod własną osobowość” – ludzka natura jest ze swej istoty obciążona dziesiątkami błędów behawioralnych (nadmierna pewność siebie, uleganie niedawnym wydarzeniom). Należy stworzyć pisemny, obiektywny plan inwestycyjny oparty na dowodach naukowych i trzymać się go bezwzględnie, akceptując fakt, że każda klasa aktywów i każdy faktor przeżywa wieloletnie okresy słabszych wyników.

Na koniec prelegent odniósł się do dwóch popularnych aktywów:

  • Kryptowaluty: Nielogiczne narządzie inwestycyjne. Możliwość stworzenia nieskończonej liczby nowych cyfrowych monet sprowadza ich teoretyczną wartość krańcową do zera.
  • Złoto: W horyzoncie 2000 lat realna stopa zwrotu ze złota wynosi zero. Choć bywa krótkoterminowym buforem w zrywach inflacyjnych, w perspektywie 20–30 lat ustępuje merytorycznie innym aktywom chroniącym przed inflacją (infrastruktura, nieruchomości, dług prywatny).

Jego książka „Enrich Your Future” (pol. „Wygraj nie grając”) wykorzystuje 40 przystępnych historii i analogii z życia codziennego (gotowanie, sport, Galileo), aby pomóc inwestorom zrozumieć mechanikę rynków bez ulegania kosztownym obietnicom Wall Street.

 

0 0 votes
Ocena artykułu
Powiadomienia o nowych komentarzach
Powiadom o
guest
0 Komentarze
najstarszy
najnowszy oceniany

Newsletter

Spis treści